நேபாள திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு: சிவில் இன்ஜினியரிங் பார்வையில் உண்மை நிலவரமும் தீர்வுகளும்!

நேபாள திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு: சிவில் இன்ஜினியரிங் பார்வையில் உண்மை நிலவரமும் தீர்வுகளும்!
Share

சமீபத்தில் நேபாள-திபெத் எல்லையில் ஏற்பட்ட பயங்கர திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு ஒட்டுமொத்த உலகையும் உலுக்கியுள்ளது. திரிசூலி மற்றும் போட்டே கோசி நதிக்கரையில் உள்ள கிராமங்கள் முற்றிலும் சேதமடைந்துள்ளன. 

வருங்காலத்தில் இதுபோன்ற பேரழிவுகளில் இருந்து மக்களைக் காப்பாற்ற, சாதாரண நிவாரணப் பணிகளைத் தாண்டி, ஒரு சிவில் இன்ஜினியரிங் பார்வையில் இதற்கான காரணங்களையும் தீர்வுகளையும் நாம் ஆராய வேண்டும். 


1. உண்மை நிலவரம்: உண்மையில் அங்கு என்ன நடந்தது?

பொதுவாகப் பெருவெள்ளம் என்றாலே கடுமையான பருவமழைதான் காரணம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த நேபாள வெள்ளம் ஒரு “சங்கிலித் தொடர் பேரழிவு” (Cascading Hazard) ஆகும்: 

  • தொடக்கப் புள்ளி: லாங்டாங் லிரங் அருகே சுமார் 5,200 மீட்டர் உயரத்தில் இருந்த ஒரு பெரிய பனிப்பாறை (Glacier) மற்றும் மலைப்பாறை திடீரென சரிந்து விழுந்தது. 
  • பனிச்சரிவு: இந்த சரிவு ஒரு பிரம்மாண்ட பனி-பாறை சரிவாக மாறி, பள்ளத்தாக்கில் உள்ள லெண்டே கோலா நதிப் படுக்கையை அடைத்து ஒரு தற்காலிக இயற்கை அணையை உருவாக்கியது. 
  • அணை உடைப்பு: நதி நீர் வேகமாகத் தேங்கியதால், பலவீனமான அந்த மண் மற்றும் பாறை அணை உடைந்தது. இதனால் லட்சக்கணக்கான டன் சேறு, பனி மற்றும் ராட்சத பாறைகள் கலந்த நீர் நதியில் சீறிப்பாய்ந்தது. 

வெறும் 30 நிமிடங்களில் நதியின் நீர்மட்டம் 9 மீட்டர் வரை உயர்ந்ததால், மக்களுக்குத் தப்பிக்க நேரமே கிடைக்கவில்லை. 


2. சிவில் உள்கட்டமைப்பு சேதங்கள் (Infrastructure Toll)

வெள்ள நீர் வெறும் தண்ணீராக இல்லாமல், டன் கணக்கிலான பாறைகளையும் சேற்றையும் சுமந்து வந்ததால், அது ஒரு “சாண்ட்பேப்பர்” (Sandpaper) போல பாலங்களின் தூண்களைத் தேய்த்து உடைத்தது. 

  • பாலங்கள் சேதம்: 19-க்கும் மேற்பட்ட கான்கிரீட் பாலங்கள் முற்றிலும் அடித்துச் செல்லப்பட்டன. 
  • நீர் மின் நிலையங்கள்: 6 முக்கிய நீர்மின் திட்டங்கள் (Hydropower Projects) பலத்த கட்டமைப்பு சேதமடைந்துள்ளன. 

3. இன்ஜினியரிங் தீர்வுகள்: நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இயற்கைச் சீற்றங்களை நம்மால் தடுக்க முடியாது, ஆனால் நமது கட்டுமான முறைகளை மாற்ற முடியும்: 

அ) தானியங்கி ஆரம்பகால எச்சரிக்கை அமைப்புகள் (Early Warning Systems)

உயரமான பனிப்பாறை ஏரிகளில் செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்பு மற்றும் தானியங்கி நீர்மட்ட சென்சார்களை (Sensors) பொருத்த வேண்டும். நீர்மட்டம் திடீரென உயர்ந்தாலோ அல்லது நதி அடைபட்டாலோ, இந்த சென்சார்கள் உடனடியாகக் கீழே உள்ள கிராமங்களுக்கு எச்சரிக்கை அனுப்பி உயிர்களைக் காக்கும். 

ஆ) பாறைகளின் தாக்கத்தைத் தாங்கும் பாலங்கள் (Debris Load Design)

மலைப்பகுதிகளில் பாலங்களை வடிவமைக்கும் போது, வெறும் நீரின் வேகத்தை மட்டும் கணக்கில் கொள்ளக் கூடாது. வெள்ளத்தில் அடித்து வரப்படும் பெரிய பாறைகளின் மோதல் விசை மற்றும் எடையைத் தாங்கும் வகையில் (Debris Load) கான்கிரீட் தூண்கள் வலுவாக வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். 

இ) நதிக்கரை மண்டலச் சட்டங்கள் (Floodplain Zoning)

ஆபத்தான நதிக்கரை பகுதிகளில் நிரந்தரக் குடியிருப்புகள், வணிக வளாகங்கள் அல்லது தொழிற்சாலைகள் கட்டுவதை அரசு சட்டப்பூர்வமாகத் தடை செய்ய வேண்டும். 


Conclusion

மாறிவரும் இயற்கைச் சூழலுக்கு ஏற்ப, நாம் “வலுவான கட்டுமானங்களை” (Climate-Resilient Infrastructure) உருவாக்குவது இப்போது அவசியமாகிவிட்டது. நவீன இன்ஜினியரிங் தொழில்நுட்பங்கள் மூலமே வருங்காலத் தலைமுறையைப் பாதுகாக்க முடியும். 

மேலும் படிக்க

 CivilSundar Community-யில் இணையுங்கள்!

  Join WhatsApp Channel

  Join Telegram Channel

  Visit CivilSundar.in


Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *